Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2016

Το μυστικό των Ρούνων

Guido von List
Das Geheimnis der Runen

1η έκδοση: 1908, Λειψία/Βιέννη, εκδ. Guido von List Gesellschaft
1η έκδοση στην ελληνική: Θούλη, Ιανουάριος 2015

«Ο Βόταν ζει μέσα στο ανθρώπινο σώμα προκειμένου να αφανιστεί∙ "αγιάζει εαυτόν", θυσιάζει τον εαυτό του στον εαυτό του∙ θυσιάζει τον εαυτό του περνώντας στον θάνατο, με σκοπό να αναστηθεί».

Ο Βόταν θυσιάζεται και έτσι αποκτά την αρχέγονη γνώση και του αποκαλύπτεται το μυστικό των ρούνων.

Ο αναγεννητής της μυστικιστικής συνείδησης και παράδοσης των αρχαίων Αρίων Guido von List , ξεκινώντας από τη θυσία του Βόταν, ερμηνεύει και αναλύει τους ρούνους του ρουνικού αλφάβητου FUTHARK, σε μία μελέτη η οποία θεωρείται ένα από τα πλέον σημαντικά αποκρυφιστικά έργα της σύγχρονης εποχής.

Το μυστικό νόημα κάθε ρούνου αποτελεί για όποιον το μαθαίνει και μία πολύτιμη συμβουλή για την πορεία του στη ζωή.



The Stormtrooper

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

Αντιμεταναστευτική πορεία Εθνικοσοσιαλιστών στο Εδιμβούργο

                                                                                                                                                                             
                                                                                                                                                                                   
                                                                                                                                                                     



The Stormtrooper

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2016

Η αποθέωση της Θούλης

Η διαδρομή από τα αρχαία χρόνια και τα αρχαία μυστήρια είναι μονόδρομος και φτάνει στον εικοστό αιώνα με τη δημιουργία του εθνικοσοσιαλισμού και την αποθέωση της Θούλης, μ΄ έναν Απόλλωνα που διαχρονικά μοιράζει τη ζωή του ανάμεσα στο βορρά και τη Μεσόγειο. Είναι μονόδρομος!

The Stormtrooper

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

Βέλγοι Εθνικοσοσιαλιστές εναντίον αστυνομίας

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       


The Stormtrooper

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016

Miguel Serrano - Ο Ερμητικός Κύκλος

''Ακόμη και σήμερα, θα γύριζα τον μισό κόσμο για να βρω ένα βιβλίο, αν το θεωρούσα σημαντικό για ’μένα, και τρέφω απόλυτο σεβασμό γι’ αυτούς τους λίγους συγγραφείς που μου έχουν δώσει κάτι ξεχωριστό. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, δεν μπορώ καθόλου να καταλάβω τη χλιαρή σημερινή νεολαία που περιμένει να της δοθούν τα βιβλία στο χέρι και που ούτε αναζητεί ούτε θαυμάζει. Θα έμενα νηστικός μόνο και μόνο για να βρω ένα βιβλίο, και ποτέ δεν μου άρεσε να δανείζομαι βιβλία, διότι τα θέλω πάντοτε να είναι απολύτως δικά μου, ώστε να ζω μαζί τους για πολλές ώρες. Όπως και οι άνθρωποι, έτσι και τα βιβλία, πάντοτε μου φαινόταν ότι έχουν το δικό τους, ξεχωριστό πεπρωμένο. Πηγαίνουν προς τους ανθρώπους που τα περιμένουν και φτάνουν σ’ αυτούς την κατάλληλη στιγμή. Είναι φτιαγμένα από ζωντανά υλικά και συνεχίζουν να ρίχνουν φως στο σκοτάδι, ακόμη και μετά από πολύ καιρό από τον θάνατο του συγγραφέα τους.'' 


Απόσπασμα από το βιβλίο ''Ο Ερμητικός Κύκλος'' του Miguel Serrano                               




The Stormtrooper

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

Η Ελληνική Επανάσταση από τους Ευρωπαίους ζωγράφους

 
                                     
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης (1792–1828) διαβαίνει τον Προύθο




Το ηρωικό τέλος του Ιερού Λόχου στο Δραγατσάνι
                                                                                                                                           
                                                                                     

Παλληκάρια με τον Κολοκοτρώνη σε ταμπούρι
                                                                                                                                               
                                                                                              
Ο Μακρυγιάννης αμύνεται στον Πειραιά
                                                                                                                 
                                                                                                            
Ο Καραϊσκάκης καταστρέφει τους Τούρκους στην Αράχωβα
                                                                                                                                                 
                                                                      
Η άφιξη του Όθωνα στο Ναύπλιο




                                                                                                                                                                                                                      
                                                                 
Έφιππος Έλληνας πολεμιστής
                                                                                                                                                                                                                                                                       
                                                                                  
Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου, 1827, Μπορντώ
                                                                                                                                                                                                                                                                     
                                                                             
Οι σφαγές της Χίου, 1824, Λούβρο


                                                                                                                                                                                                                                                                       
                                                                         
Ο θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη,
 βρίσκεται στο μουσείο της Τεργέστης στην Ιταλία
                                                                                                                                                                                                                                                                             
                                                                             
Ο όρκος του Λόρδου Βύρωνα στον τάφο του Μάρκου Μπότσαρη


                                                                                                                                                                                                                                                                                 
                                                              
Έλληνας ορεσίβιος πολεμιστής





Οι τελευταίες στιγμές του Μεσολογγίου


                                                                                                                                                                                                                                                                             
                                                                           
Οι Σουλιώτισσες
                                                                                                                                                                                                                                                                           
                                                                             
Ελληνόπουλο υπερασπίζεται τον πληγωμένο του πατέρα.1827,Μουσείο Μπενάκη.


                                                                                                                                                                   
                                                                        
Ο Δημήτριος Μαυρομιχάλης
                                                                                                                                                                                                                                                             
                                                                                            
Ο Νικολάκης Μητρόπουλος υψώνει τη σημαία της επανάστασης στα Σάλωνα, την ημέρα του Πάσχα του 1821


                                                                                                                                               
                                                                                                    
Ο θάνατος του Λάμπρου Τζαβέλλα


                                                                                                                                                                                                                                                                   
                                                                               
Η Ναυμαχία του Ναβαρίνου


                                                                                                                                                                                                                                                                             
                                                                        
Γεώργιος Καραϊσκάκης
                                                                                                                                                                                                                                                                     
                                                                                    
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
                                                                                                                                                                                                                                                                                       
                                                                    
Ιωάννης Μακρυγιάννης
                                                                                                                                                         
                                                                                       
Κίτσος Τζαβέλας
                                                                                                                                                                                                                                                                             
                                                                        
Κωνσταντίνος Κανάρης



The Stormtrooper

Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ’21

                                                                                                                                                                     « ….αποτελεί το 21 αληθώς ρήξιν προς το παρελθόν και την “παράδοσιν”, την παράδοσιν όμως την βυζαντιακήν και την της τουρκοκρατούμενης Ελλάδος. Αλλά συγχρόνως αποτελεί αναγέννησιν, αναγέννησιν του αρχαίου ελληνικού πνεύματος (όπως ημπορούσαν οι άνθρωποι της εποχής εκείνης να το συλλάβουν), επάνοδον συνειδητήν εις την δράσιν των αρχαίων προγόνων και (με το τολμηρόν του ρωμαντικού πήδημα υπεράνω της ρωμαϊκής και βυζαντινής περιόδου) συνέχειαν άμεσον των κατορθωμάτων εκείνων. Τα ονόματα του Λεωνίδου και του Θεμοστοκλέους δεν κοσμούν μόνον των Υδραίων τας πρύμνας – αποτελούν ζωντανάς υπάρξεις, παραστέκονται εις τους αγωνιζομένους, γίνονται πρότυπα και ιδέαι, που κανονίζουν αίσθημα και ενέργειαν των απογόνων. Το έθνος αισθάνεται, ότι είναι έ θ ν ο ς: αισθάνεται τα δικαιώματά του ως κληρονόμου παρελθόντος μεγαλείου, και τα καθήκοντά του απέναντι αυτού. Δεν είναι πλέον η φυσιολογική, ούτως ειπείν, εξέγερσις εναντίον της καταπιέσεως του βαρβάρου, που του οπλίζει τας χείρας πολύ μάλλον η συναίσθησις της αξιοπρεπείας του, η εντροπή…»

πηγή: thulebooks.gr

The Stormtrooper

Η Κάθοδος των βορείων στην ελληνική γη

                                                                                                                                                                          Ο κύκλος έκλεισε: οι Γερμανοί στρατιώτες είναι οι άξιοι συνεχιστές του έργου του Δωριέως ήρωα Λεωνίδα. Οι 300 ηρωικοί Σπαρτιάτες είχαν καθυστερήσει την προέλαση των Περσών. Οι στρατιώτες του Ράιχ, λοιπόν, καταλαμβάνουν με πλήρη ιστορική και φυλετική νομιμότητα αυτά τα αλύτρωτα Ινδοευρωπαϊκά εδάφη, τα οποία κάποιοι ανάξιοι 'Ελληνες είχαν παραδώσει άνανδρα στους εχθρούς τους. Για άλλη μια φορά, επομένως, ένα ηρωικό κύμα από τον Βορρά έρχεται να σώσει τη γη της Ελλάδας.

Στην Ελλάδα, λοιπόν, νιώθουν σαν στο σπίτι τους  τα Γερμανικά στρατεύματα, άξιοι και γνήσιοι απόγονοι της εκ του Βορρά ορμώμενης ινδοευρωπαϊκής φυλής, που πρώτη έδωσε στην ελληνική γη τον αληθινό πολιτισμό της. Αν το επίσημο ανακοινωθέν της ανώτατης διοίκησης της Wehrmacht διευκρινίζει και υπογραμμίζει με έμφαση και υπερηφάνεια ότι η σημαία με την σβάστικα υψώθηκε στην Ακρόπολη, είναι επειδή αυτή η κατοχή δεν αποτελεί, κατά βάθος, παρά μια δίκαιη αποκατάσταση της ιστορικής ομαλότητας.                                                                                                                                                                                                           


Ένα χρόνο μετά την νίκη του Απριλίου του 1941, τα φυλλάδια ιδεολογικής διαφώτισης και επικοινωνίας των αξιωματικών των SS, τα SS-Leithefre, σε δυο επετειακά άρθρα υπενθυμίζουν τα πολεμικά ανδραγαθήματα των Waffen-SS, συγκρίνοντας τα ρητά με τον δωρικό ηρωισμό των Σπαρτιατών. Αυτά τα δύο σύντομα άρθρα στόχο έχουν όχι μόνο να υπενθυμίσουν τις μάχες, αλλά και να εντάξουν την κατάκτηση της Ελλάδος και την αντίσταση του Λεωνίδα στο ευρύτερο πλαίσιο της φυλετικής γιγαντομαχίας ανάμεσα σε μια βόρεια Δύση και μια Ασιατική Ανατολή.

Έτσι, οι 300 γενναίοι του Λεωνίδα έγιναν οι πρώτοι μάρτυρες που έχυσαν το αίμα τους στον αγώνα κατά της παγκόσμιας δύναμης που έρχεται από ανατολάς.
''Η θυσία των Σπαρτιατών αναχαίτισε το ασιατικό κύμα''.
Όπως, αργότερα, ο Δούκας Ερρίκος του Λίεγκνιτς, που έπεσε αντιμετωπίζοντας τις μογγολικές ορδές το 1241.                                                                                                                                                                                                      

Αυτά τα παραδείγματα ηρωικής θυσίας χαρακτηρίζονταν από μια περιφρόνηση του εφήμερου, άρα και της ζωής, η οποία βρίσκεται στην καρδιά της Άριας στάσης: ο ηρωισμός του Λεωνίδα και των μαχητών του υπαγορευόταν από μια ανδρεία η οποία θυσίαζε το φθαρτό χάριν του ουσιώδους, διότι δεν υπερασπίστηκαν την περιορισμένη στον χώρο ελληνική πατρίδα τους, αλλά έσωσαν αυτή την αντίληψη που ονομάζεται Ευρώπη.                                                                             
                                                                                                                 
    

The Stormtrooper

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

Η Πολωνία αρνείται να δεχτεί «πρόσφυγες» μετά τις επιθέσεις στις Βρυξέλλες

Μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στη βελγική πρωτεύουσα, η Πολωνία ανακοίνωσε ότι αρνείται να φιλοξενήσει πρόσφυγες στο έδαφός της, όπως προβλέπεται στη συμφωνία ανακατανομής που υπέγραψε η ΕΕ με την Τουρκία.
Η ανακοίνωση έγινε από την πρωθυπουργό Μπεάτα Σίντλο.

«Μετά από όσα συνέβησαν στις Βρυξέλλες, δεν είναι δυνατόν αυτή τη στιγμή να πούμε ότι είμαστε σύμφωνοι να δεχτούμε οποιαδήποτε ομάδα μεταναστών», δήλωσε η Σίντλο στο ιδιωτικό κανάλι Superstacja.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      

The Stormtrooper

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

Το ιδανικό πολίτευμα των ''Ελλήνων εθνικιστών''



του Σωτήρη Αντωνακόπουλου

Τόσα χρόνια ζούμε μια εξωφρενική ιδεολογική προπαγάνδα της ντόπιας ακροδεξιάς και του στείρου ''Ελληνικού εθνικισμού''. Η προπαγάνδα αυτή έχει σκοπό να πλήξει τον Εθνικοσοσιαλισμό καθώς και το πρόσωπο του Αδόλφου Χίτλερ, αποπροσανατολίζοντας αγνούς ιδεολόγους με πρότυπα τύπου 'Ιωνα Δραγούμη, Ιωάννη Μεταξά και άλλων αστέρων του ''Ελληνικού εθνικισμού''.


Είναι γεγονός ότι από αυτόν τον σάπιο χώρο προβάλλεται συστηματικά η αναβίωση της ''κοινότητας'' και διάφορα είδη ''κοινοτισμού'' ως η ιδανική λύση για την Ελλάδα. Βέβαια, γι' αυτούς που αγαπούν την αλήθεια το Φυλετικό κράτος και οι Φυλετικοί νόμοι όπως οραματίστηκε και εφάρμοσε ο Αδόλφος Χίτλερ είναι μονόδρομος.




Ψάχνοντας να δούμε από πού ξεκινάει αυτή η ιδεολογική σύγχυση στην Ελλάδα πέσαμε πάνω στην πηγή του κακού. Ποιος άλλος θα κρυβόταν από πίσω εκτός από τον Μέγα διδάσκαλο του Ελληνικού εθνικισμού τον Ίωνα Δραγούμη, ο οποίος έγραψε:





''Ακόμη όμως καλλίτερα θα ήταν να μη διαλέγαμε ούτε ξένα πολιτεύματα ούτε αρχαία, παρά να φυλάγαμε ό,τι μας έμενε από τα βυζαντινά και εκκλησιαστικά έθιμα και ό,τι μπορούσε να φυλαχθεί από την κοινοτική αυτοδιοίκηση της τουρκοκρατίας και μ' αυτά να πλάθαμε ένα πολίτευμα δικό μας ολότελα''. από το βιβλίο ''ο Ελληνισμός μου και οι Έλληνες'' κεφ. 24, σελ. 77, Νέα Θέσις -


Πηγή έμπνευσης η τουρκοκρατία, λοιπόν, όχι πολιτεύματα αρχαία ή λοιπά ευρωπαϊκά (για τους τουρκέλληνες εθνικιστές αυτά είναι ξένα)...

The Stormtrooper

Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2016

Απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου ''Robert Brasillach, πολιτικά άρθρα''

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            Είναι παλιά σας συνήθεια να ξεκάνετε 
τους καλούς συγγραφείς 
Έζρα Πάουντ

Στις 6 Φεβρουαρίου του 1945, στο Φρούριο Montrouge στο Παρίσι, στρατιώτες δένουν σε έναν ξύλινο πάσσαλο έναν νέο άνδρα 35 ετών, που έχει καταδικασθεί σε θάνατο για «συνεργασία με τους Γερμανούς». Το εκτελεστικό απόσπασμα ετοιμάζεται. Ο άνδρας δεν δέχεται να του δέσουν τα μάτια. Το είχε υποσχεθεί στον εαυτό του: θα προσπαθούσε να κοιτάξει τον Θάνατο κατάματα. Όπως και τον Ήλιο… Χαμογελάει. Οι στρατιώτες φαίνονται να τα ’χουν χαμένα. Η ευγενική του μορφή είναι ικανή να τους αφοπλίσει. Τους φωνάζει: «Κουράγιο». Κοιτάζει ψηλά. Τον ήλιο; Τον θάνατο; Τις τελευταίες του λέξεις τις φυλάει για την πατρίδα του: «Ζήτω η Γαλλία!» Μια ριπή σφραγίζει το τέλος τής σύντομης ζωής του. Είναι 9.38 το πρωί. 

Οι εκτελέσεις συνηθίζονταν εκείνον τον καιρό. Ήταν η εποχή της «Κάθαρσης», της περιόδου δολοφονιών, βασανισμών, βιασμών, λεηλασιών και κάθε είδους φρικαλεοτήτων, που ακολούθησε την απομάκρυνση του γερμανικού στρατού από το Παρίσι και την είσοδο των συμμαχικών δυνάμεων. Η «Κάθαρση» συναγωνιζόταν σε θηριωδίες την εποχή της Τρομοκρατίας της Γαλλικής Επανάστασης. Τα θύματα ήταν Γάλλοι που είχαν στηρίξει το νόμιμο καθεστώς Βισύ, και είχαν υποστηρίξει άμεσα ή έμμεσα τους Γερμανούς ή, απλώς, είχαν τηρήσει ουδέτερη στάση. Αυτοί ονομάζονταν collaborateurs, συνεργάτες, δηλαδή συνεργάτες του εχθρού. Φυσικά, ανάμεσά τους κατά καιρούς παρεισέφρεαν και διάφοροι καιροσκόποι, τύποι που συνεργάζονται με όποιον έχει την εξουσία, αδιακρίτως. Αλλά η πλειονότητα ήταν απλοί Γάλλοι πατριώτες, όπως συνέβη σε κάθε χώρα που κατά τον Β΄Ππ πέρασε στην επιρροή των Γερμανών. 

Πάντως, ο νέος άνδρας που εκτελέστηκε εκείνο το πρωινό τού Φεβρουαρίου δεν ήταν ένας απλός Γάλλος πατριώτης. Ήταν ένα μεγάλο όνομα των γαλλικών γραμμάτων, ο πιο χαρισματικός λογοτέχνης και κριτικός της εποχής του ─όπως ακόμη και ιδεολογικοί αντίπαλοί του παραδέχθηκαν─, πολυτάλαντος, που είχε να προσφέρει πολλά στη Γαλλία και στην Ευρώπη. Παρά την προσπάθεια που γίνεται μετά τον θάνατό του να παρουσιαστεί ως ένας απλός πατριώτης, η αλήθεια, είτε αρέσει είτε όχι, είναι ότι ήταν ένας συνειδητός Εθνικοσοσιαλιστής, ο οποίος πίστεψε πραγματικά στη συνεργασία με τους Γερμανούς, χωρίς ιδιοτέλεια, χωρίς προσωπικά οφέλη. Στην collaboration είδε την ελπίδα για ευρωπαϊκή αναγέννηση αλλά και τη σωτηρία της πατρίδας του. Εξάλλου, ποτέ δεν αρνήθηκε την πίστη του αυτή, ούτε στις πιο δύσκολες στιγμές. Ανήκε στην ομάδα εκείνη των πνευματικών ανθρώπων, των «καταραμένων», στη Γαλλία, στην Ευρώπη και στον κόσμο, που πήραν θέση υπέρ του Άξονα για ιδεολογικούς λόγους (Έζρα Πάουντ, Κνουτ Χάμσουν, Σελίν, Ντριε λα Ροσέλ, Σίτσα Καραϊσκάκη, Μάρτιν Χάιντεγκερ, Μιγκέλ Σερράνο κ.ά.). Καταδικάστηκε σε θάνατο γιατί, όπως είπε ο πρόεδρος του «δικαστηρίου» που τον δίκασε, «τα άρθρα του ήταν πιο επικίνδυνα για την Αντίσταση από ένα τάγμα της Βέρμαχτ». Αυτή ήταν η επίσημη άποψη, η άποψη των νικητών. «Εκτελέστηκε από τους Γάλλους γιατί έδειξε στη χώρα του τον δρόμο της Νέας Ευρώπης» (Romualdi). Αυτή ήταν η άποψη των ηττημένων. 

Ο νέος άνδρας που εκτελέστηκε δεν κρυβόταν, ενεργούσε ανοιχτά, «είχε θάρρος λιονταριού». Έδινε χρώμα στη ζωή των γύρω του, σκόρπιζε ζεστασιά σαν τον ήλιο του Νότου, απ’ όπου καταγόταν. Ήταν ο Ρομπέρ Μπραζιγιάκ.





The Stormtrooper